سلام عزیزان دلم دلم هوای تک تک شما راکرده بود ودوست داشتم باکوله باری ازمطلب جدید به دیدارتان بیایم...روزی  استادی همه شاگردانش را بلند کرد وبه آن ها گفت که بر روی یک خط مستقیم بایستند ومقداری رنگ نیز به زیر کفش خود بمالند. ونقطه ای دوردست تر را بدان ها نشان داد وگفت :حال ،هرکدام از شما به طرف نفطه هدفتان حرکت کنید .بدیهی بود که جای پای این دانش آمزان ،برروی زمین نقش بست و همگی به نقطه هدف خودرسیدند .لیکن پس از بررسی جای پای هرکدام از آن ها مشخص شد که تنها یک جای پا کاملا یک خط مستقیم ترسیم کرده است.استاد صاحب آن جای پا را صدا زد وراز این مطلب ،جویا شد.آن دانش آموز گفت :راز این مستقیمی واستواری من درحرکتم این بود که فقط داشتم به آن نقطه هدفم نگاه می کردم وبدان می اندیشیدم...معمولا یکی ازرموز موفقیت وماندگاری انسان های بزرگ نیز همین است...فقط وفقط به هدف فکرکردن ،خود یک انرژی پرقدرت ومثبت ،به انسان تزریق می کند که موجب می شود،همه ناملایمات ،وسختی های مسیر حرکت،برشما آسان وحتی زیبا شود...
ماه محرم تمام شد وماه صفر ازراه رسید ..ازاین مقدمه ام استفاده می کنم وبه استواری و استقامت بانویی کم نظیر واز حیثی بی نظیر اشاره می کنم که درراه هدفش ،هرچه سختی کشید محکم تر واستوارتر شد همه عزیزانش را یکجا ویکی پس ازدیگری ازدست داد وباز هم جززیبایی چیزی ندید ونیاندیشید..آری این بانو کسی جززینب نبود وآن یاد شفابخشی که هماره همراه او بود ودوای دردهایش بود نمی جز حسین نبود...

نام:

ايميل:

سايت/وبلاگ:

اطلاعات شما ذخيره شود ؟آريخير

متن مورد نظر:

لطفا کمي صبر کنيد ...